2g2

ORATIO

dum, ne mea propugnatio ei potiffimum de-fuiffe videatur, per quem eft perfeftum, neceteris civibus deeffet. Atque ego fic ftatuo,judices, a me in hac caufa, atque hoc extre-mo dicendi loco, pietatis potius, quam de-fenfionis; querelae, quam eloquentiae; dolo-4 ris, quam ingenii partes effe fufceptas. Ita-que, fi aut acrius egero, autliberius, quamqui ante me dixerunt; pet» a vobis, ut tan-tum orationi meae concedatis, quantum &pto dolori & juftae iracundiae concedendumputetis. Neque enim officio conjun&ior dolorulSius effe poteft, quamhicmeus, fufceptusex hominis, de me optime meriti, periculo;neque iracundia magis ulla laudanda, quamea, quae me inflammat eorum fcelere, quicum omnibus falutis meae defenforibus bel-5lum eile fibi gerendum judicaverunt. Sedjquoniam fingulis criminibus ceteri refponde-runt, dica,m ego de omni ftatu P. Sextii, degenere vitae, de natura, demoribus, de in-credibili amore in bonos, de ftudio confer-vandae falutis communis atque otii; conten-damque, fi modo id confequi potero, ut inhac confufa atque unirerfa defenfione, nihila me, quod ad veftram qnaeftionem; nihil,quod ad reum; nihil, quod ad rempublicam

jf.Sö

.SSi 1

jic Ais

iii SiSt

ml

K plei

’iüi iüü

aitinbuir ]

'•“'Md i.

5i ti.ij*ltara

tSupi

'tiiijj