PRO CN. PLANCIO.

2 75

Witj

s:»lolS»|m reljifn-ViJe

iii

Ai

it»

8»

niici-

.Wj

i'aiti

iiT*

[ift 1

i»i*>

«t>!

'%?■

jjt#

&

magno cum fuo metu praeftiterunt. Brundi-fium veni, vel potius ad rccenia accefli. Ur-bem unam mihi amiciflimam declinavi, quaefe vel potius exfcindi, quam, e fuo comple-xu ut eriperer, facile pateretur. In hortosme M. Lenii Flacci contuli: cui cum omnismetus, public.atio bonorum , exfilium, morsproponeretur , haec perpeti , fi acciderent,maluit, quam cuftodiam mei capitis dimit-tere. Hujus ego, & parentis ejus, pruden-tiffimi atque optimi fenis, & utriusque filiimanibus, in navi tuta ac fideli collocatus,eorumque preces & vota de meo reditu ex-audiens , Dyrrhachium , quod erat in fidemea, petere contendi. Quo cum veniffem,98cognovi, id quod audieram, refertam effeGxaeciam fceleratiflimorum hominum ac ne-fariorum: quornm Impium ferrum, ignesquefeftiferos meus ille confulaitus e manibustxtorferat : qui antequam de meo adventu»udire potuifient, cum tantum abeflent alirquorum dierum viam, in Macedoniam , adPlanciumque perrexi. Hic vero fimul atquette mare tranfiffe cognovit, (audi, audi,*tque attende, Laterenfis, ut fcias, quid egoPlancio debeam , confiteareque aliquando,quod faciam, & grate, & pie facere t

S a