270

ORATIO

in eadem caede, providit: ego, tantis peri-culis propofitis, cum, fi viftus effem , in-teritus reipublicae, fi viciffem, infinita dimi-catio pararetur, committerem, ut idem per-ditor reipublicae nominarer , qui fervator37 fuiffem ? Mortem me timuiffe dicis. Ego90 vero ne immortalitatem quidem contra rem-publicam accipiendam putarem , nedumemori cum pernicie reipublicae veilem, nam,qui pro republica vitam dediderunt, (licetme delipere dicatis,) numquam meherculeeos mortem potius, quam immortalitatemaffequutos putavi. Ego vero, fi tum illorumimpiorum ferro ac manu concidiffem, in per-petuum respublica civile praefidium falutisfuae perdidifiet. Quin etiam, fi me vis ali-qua morbi, aut natura ipfa confumfiffet; ta-rnen auxilia pofteritatis effent imminuta,quod peremtum eflet mea morte id exem-plum, qualis futurus in me retinendo fuiflet*fenatus, populusque Romanus. An, fi um-qnam in me vitae cupiditas effet, ego menfeDecembri mei confulatus, omnium parrici-darum tela commoffem ? quae, fi vigintiquieffem dies, inaliorum jugulum confulumrecidiffent. Quamobrem, fi vitae cupiditascontra rempublicam eft turpis, certe multo

-jUS* 1

jkjJ»

iti «1ja itl

iftan

,3 um

Lüf®

;£ku d

nita

taue

i.iaLtu ili

««B,

- ipü pK V.t,

,et iwn