PRO CN. PLAN CIO. 227

t * 1 ^' qui valebat ipfe per fefe: rogatio ipfa fem-^ per eft gratiofiifima, quae eft officio neceffi-ita ®» tudinis conjunfta maxime. neque enim egoficrogabam, ut petere viderer, quia fami-«fit liaris eilet mens, quia vicinus, quia hujusd«*j> parente femper plurimum eifern ufus ; fedniioi» u t quafi parenti, & cuftodi meo. non po-iiligeb- tentia mea, fed cauia rogationis fuit gratiofa.

•i; «I nemo mea reftitutione laetatus eft, nemo in«,\i«ia juriadoluit, cui non hujus in me mifericor-tratibi 11 dia grata fuerit. Etenim, fi ante reditum 26link* meum Cn. Plancio fe vulgo viri boni, cumjlihl»! hie tribunatum peteret, ultro offerebant;raWi 1 cui nomen meum abfentis honori fuiffet, eitfc)® 1 ffieas praefentis preces non putas profuifie ?

An Minturnenfes coloni, quod C. Mariumfläottk' ex civili errore , atque ex impiis manibusä®# «ipuerunt; quod tefto receperunt; quodi fß feffum inedia, fluftibusque recrearunt; quodviaticum congefferunt; quod navigium de-derunt; quod eum linquentem terram eam,^ quam fervaverat, votis , ominibus , lacry-mis profecuti funt, aeterna in laude verfan-tur : Plancio, quod me vel vi pulfum, velrat ' one cedentem receperit, juverit, cufto-|i dierit; his, & fenatui, populoque Romano,

^ ut h»berent, quem reducerent, confervarit;