I

158 ORATIO

fuifle cenfetis, cum pro deteftatione tot fee«

141 lerum unam aram nefarie confecraret? Nonpotuit ullo modo ( quamquam & infolentiadominatus extulerat animos, & erat incre-dibili armatus audacia) non in agendo rue-re, ac fsepe peccare, praefertim illo ponti-fice, & magiftro, qui cogeretur docere, an-tequam ipfe didicilfet. Magna vis eft cumin deorum immortalium nuinine, tum veroin ipfa republica. Dii immortales fuorutntemplorum cuftodem ac prasfidem fceleratif-fime pulfum cum viderent, ex fuis templisin ejus sedes immigrare nolebant. itaqueiftius vecordiilimi mentem cura , metuqueterrebant. Res vero publica, quamquamerat exterminata mecum, tarnen obverfaba-tur ante oculos exftinftoris fui, & ab iftiusinflammato atque ignito furore jam tum me,feque repetebat. Quare quid eft mirum, fiifte metus furore inftinftus , fcelere prae-ceps, neque inftitutas caeremonias perfequi,neque verbum ullum follemne potuit effari?

56 Quae cum ita fint, pontifices, revocate

142 jam animos veftros ab hac fubtili noftra dif-putatione ad univerfam rempublicam, quamantea cum viris fortibus multis, in hac ve-ro caufa folis vejlris cervicibus fuftinetis.