PRO ARCH 1 A POETA.

*5

virtutem litteris adjuvarentur, numquatn fead earum ftudium contuliffent. Quodli nonliic tantus fruftus oftenderetur, & fi ex hisftudiis dele&atio fola peteretur: tarnen, utopinor, hanc animi adverlionem humaniffi-matn ac liberaliffimam judicaretis. Nam ce-tera neque temporum funt, neqae astatumomnium, neque locorum: hsec ftudia ado-lefcentiam alunt, feneftutem obleftant, fe-cundas res ornant, adverfis perfugium acfolatium praebent, dele&ant domi, non im-pediunt foris, perno&ant nobiscum, pere-grinantur, rufticantur.

Quodli ipfi haEC neque attihgere, neque 17fenfu noftro guftare poffemus, tarnen ea mi-rari deberemus, etiam cum In aliis videre-mus. Quis noftrüm tarn animo agrefti acgduro fuit, ut Rolcii morte nuper non com-moveretur? qui cum eilet fenex mortuus,tarnen, propter excellentem artem ac venu-ftatem, videbatur omnino mori non debuifle.Ergo Ille corporis motu tantum amorem libicondliarat a nobls omnibus: nos animorumincredibiles motus, celeritatemque ingenio-rum negligemus ? Quoties ego hunc Ar- igchiam vidi, judices, (utar enim veftra be-nignitate, quoniam me in hoc novo genere