6

ORATIO

quantum eil iitum in nobis, & opem , & fa-2 lutem ferre debemus. Ac, ne quis a nobi«hoc ita dtci forte miretur, quod alia quce-dam in hoc facultas fit ingenii, neque h:eedicendi ratio aut difeiplina: ne nos quidemhuic uni fti-dio penitus umquam dediti fui-mus. Etenim omnes artes, quae ad huma-nitatem pertinent, habent quoddam cortimu-ne vinculum, & quafi cognatione quadam2 inter fe continentur. Sed ne cui veftrüm3 mirum efle videatur, me in quneftione lcgiti-ma , & in judicio publico, cum res agaturapud praetorem populi Romani, leftiflimumvirum, & apud feveriflimos judices , tantoconventu hominum ac frequentia , hoc utigenere dicendi, quod non modo a confuetu-dine judiciorum, verum etiam a forenfi fer-mone abhorreat: quaefo a vobis, ut in haccaufa mihi detis hanc veniam, aecommoda-tam huic reo, vobis, quemadmodum fpero,non moleftam; ut me pro fummo poeta atqueeruditiflimo homine dicentem , hoc concurfuhominum litteratiffimorum, hac veftra huma-nitate, hoc denique prsetore exercente judi-cium, patiamini de ftudiis humanitatis aclitterarum paulo loqui liberius; & in ejus-modi perfona, quse,propter otium ac itudium,

ip.

(iicendt

dp

i.Licin

Jidtisi

IOC sfe

Sanctias,»'rilis adfcribemdu® (ipndaninmicibiceleriterBKifit,

fceqoeGlitir, iE exfrntioquefear®!3e !®c

tar.i]

V, |

"iiisijj