334

ORATIO

quid tam conjunfrum, quam ille cum Catili-na, cum Lentulo ? quae tanta locietas ullis W*'inter fe rerum optimarum, quanta ei cum ^illis fceleris , libidinis , audaciae ? quod fla- 1^*gitium Lentulus non cum Autronio conce-pit? quod fine eodem illo Catilina facinus ^admlfit? cum interim Sulla cum eifdem illisnon modo no&em, folitudinemque non quae-reret, fed ne mediocri quidem fermone & /W (

j 7 congrefiu conjungeretur, illnm Allobroges, A®*®maximarum rerum verifllmi indices, illummultorum litterae ac nuntii coarguerunt: Sui- l*™ 1lam interea nemo infimulavit, nemo nomi- F^navit. Poftremo, ejefto fi ve emiffo jam exurbe Catilina, ille arma mifit, cornua, tu- iiaslnbas, falces, figna, legiones; ille reli&us in- m mitus , exfpeftatus foris, Lentuli pcena com- as, cipreffus, convertit fe aliquando ad timorem, itornmnumquatn ad fanitatem. hic contra ita quie- ifindiivit, ut eo tempore omni Neapoli fuerit, ubi «niekineque homines fuiffe putantur hujus affines imetjfufpicionis; & locus eft ipfe non tam ad in- cecdiuoflammandos calamitoforum animos, quam . eruor,6 ad confolandos accommodatus. Propter hanc ,Igitur tantam diflimilitudinem hominum at- ti#j {que caufarum , diflimilem me in utroque18 praebui. Veniebat enim ad me, & faepe ve-