I

208 ORATIO

quibus L. Lucullus tantum laudis impertiit,quantum neque ambitiofus imperator, ne-que invidus, tribuere aleeri in cotnmunican-si da gloria debuit. Summa in utroque eft ho-neftas, fu nam a dignitas: quam ego, ii mihiper Servium liceat, pari atque eadem in lau-de ponam, fed non licet, agitat rem milita-rem: infeftatur totam hanc legationem: af-fiduitatis & operarum harum quotidianarumputat elie confulatuin. Apud exercitum mihifueris, inquit, tot annos? forum non atti-geris? abfueris tamdiu? &, cum longo in-tervallo veneris, cum iis, qui in foro habi-tarunt, de dignitate contendas? Primum iftanoftra aliiduitas, Servi, nefcis, quantum in-terdum afferat hominibus faftidii, quantumfatletatis. mihi quidem vehementer expediit,pofitam in oculis effe gratiam, fed tamenego mei fatietatem magno meo labore fu-peravi; & tu idem fortaffe : verumtamenutrique noftrum defiderium nihil obfuiffet.

43 Sed, ut, hoc omiffo, ad ftudiorum atqueartium contentionem revertamur; qui poteftdubitari, quin ad confulatum adipifcendummulto plus afferat dignitatis, rei militaris,quam juris civilis gloria? Vigilas tu de no-de, ut tuis confultoribus refpondeas: ille,

ut