ORATIO III.

l 6 i

lumque litterae, fi quid de his rebus dicerevellet, feci poteftatem. Atque ille primo qui-dem negavit: poft autem aliquanto, toto jamindicio expolito atque edito, furrexit: quae,fivit a Gallis, quid fibi effet cum iis: quam-obrem domum fuam veniffent; itemque aVulturcio. qui cum illi breviter, conftanter-que refpondiffent, per quem ad eum, quo-tiefque veniffent; quaefiffentque ab eo, nihil-ne fecum effet de fatis Sibyllinis locutus:tum ille fubito. fcelere demens, quanta con-fcientiae vis effet, oftendit. Nam, cum idpoffet infitiari, repente praeter opinionemomnium confeffus eft. Ita eum non modo in-genium illud , & dicendi exercitatio, quafemper valuit, fed etiam, propter vim fcele-ris manifefti atque deprehenfi , impudentia,qua fuperabat omnes, improbitafque deficit.

12 Vulturcius vero fubito proferri litteras atqueaperiri jufllt, quas fibi a Lentulo ad Catili-nam datas effe dicebat. Atque ibi vehemen-tifiime perturbatus Lentulus, tamen & fignumfuum & manum cognovit, erant autem fcri-ptas fine nomine, fed ita: Qui fim , exeo,quem ad te mifi, cognofces. cura, ut vir fis,& qnem in locum fis progrejfus, cogita, & vi-de , quid jam tibi fit ntcejfe. cura, ut omnium