IN L. CATILINAM.

357

magis fit timenda , quod vivus exierit,) fedtum, cum illum exterminari volebam; autreliquam conjuratorum manum limui exitu-ram, aut eos, qui reftitiffent, infirmos fineillo ac debiles fore putabam. Atque ego, ut 4vidi, quos maximo furore & fcelere effe in-flammatos fciebam, eos nobifcum effe, &Romae remanfiffe; in eo omnes dies, nottef-que confumfi, ut, quid agerent, quid moli-rentur, fentirem ac viderem: ut, quoniamauribus veftris, propter incredibilem magni-tudinem fceleris, minorem fidem faceret ora-tio mea, rem ita comprehenderem, ut tumdemum animis faluti veftrae provideretis,cum oculis maleficium ipfum videretis. Ita-que ut comperi% legatos Allobrogum, belliTransalpini, & tumultus Gallici excitandicaufa, a P. Lentulo effe follicitatos, eofquein Galliam ad fuos cives, eodem que itinere,cum litteris mandatifque, ad Catilinam effemiffos , comitemque iis adjuntlum Vultur-cium, atque huic datas effe ad Catilinam lit-teras : facultatem mihi oblatam putavi, ut,quod erat difficillimum, quodque ego fem-per optabam a diis immortalibus, tota resnon folum a me, fed etiam a fenatu & a vo-bis manifefto deprehenderetur. Itaque he- $