IN L. CATILINAM.

153

^1»' ^'tO fg

‘5ite u»

filas, qj;i-xmi

«hai»

•'■i filia

*K3fI£j

331 »fr

ibat,!

i,oib

rtffife, tuff, sanis ri'i» t,«®«P*

tiaris

*:<P

exire volunt, confulere fibi poffunt; qui ve-ro In urbe fe commoverit , cujus ego nonmodo fa&um, fed inceptum ullum conatum-ve contra patriam deprehendero: fentiet inhac urbe effe confules vigilantes, effe egre-gios magiftratus, effe fortem fenatum, effearma, effe carcerem, quem vindicem nefa-riorum ac manifeftorum fcelerum majoresnoftri effe voluerunt. Atque haec omnia fic 13agentur, Quirites, ut res maximae minimo 28motu, pericula fumma nullo tumultu, bel-lum inteftinum ac domellicum , poft homi-num memoriam crudeliffimum ac maximum,me uno togato duce & imperatore, fedetur.quod ego fic adminiftrabo, Quirites, ut, fiullo modo fieri poterit, ne improbus quidemquifquam in hac urbe pcenam fui fceleris fuf-ferat. fed fi vis manifeftae audaciae, fi im-pendens patriae periculum me neceffario dehac animi lenitate deduxerint; illud profeftoperficiam , quod in tanto & tam infidiofobello vix optandum videtur, ut ne quis bo-nus intereat, paucorumque poena vos jamomnes falvi effe poifitis. Quae quidem ego 29neque mea prudentia, neque humanis con*filiis fretus polliceor vobis , Quirites ; fedmultis, & non dubiis deorum immortalium

K 5