128

ORATIO I.

deat. Sed eft mihi tanti; dummodo ifta pri-vata fit calamitas, & a reipublicae periculisfejungatur. Sed tu ut vitiis tuis commovea-re, ut legum poenas pertimefcas, ut tem po-ribus reipublicse concedas, non eft poftulan-dum. neque enim is es, Catilina, ut te autpudor a turpitudine, aut metus a periculo,S3 aut ratio a furore revocarit. Quamobrem,ut faepe jam dixi, proficifcere: ac, fi mihiinimico, ut praedicas, tuo conflare vis invi-diam ; refta perge in exfilium: vix feramfermones hominum, fi id feceris: vix molemiftius invidiae, fi in exfilium ieris juffu con-fulis, fuftinebo. fin autem fervire meae lau-di & gloriae mavis; egredere cum importunafceleratorum manu: confer te ad Manlium:concita perditos cives: fecerne te a bonis:infer patriae bellum ; exfulta impio latroci-nio, ut a me non ejeftus ad alienos, fed in-24 vitatus ad tuos iffe videaris. Quamquamquid ego te invitem, a quo jam fciam effepraemiffos, qui tibi ad forum Aurelium prae-ftolarentur armati? fciam paftam & confti-tutam effe cum Manlio diem ? a quo etiamaquilam illam argenteam, quam tibi ac tuisomnibus perniciofam effe confido & funeftamfuturam, cui domi tuse facrarium fcelerum

tuorum