A2

ORATIO II.

cent: quaeftori permittant: finitorem mittant:ratum fit, quod finitor uni illi, a quo miffuserit, renuntiaverit. Verbum mihi deeft,^Quirites, cum ego hanc poteftatem, regiamappello, fed profefto major eft quaedam.Nullum enim regnum fuit umquam, quodnon, fi minus jure aliquo, at regionibus ta-men certis, contineretur, hoc vero infinitumeft, quo & regna omnia, & veftrum impe-rium, quod latiflime patet, & ea, quae par-titu libera a vobis, partim etiam ignorata vo-bis funt, permiffu legis continentur.

Datur igitur eis primum , ut liceat eisvendere omnia, de quibus vendendis fena-tufconfulta fafta funt, M. Tullio, Cn. Cor-nelio confulibus. Cur hoc tam eft obfcurumatque caecum? quid? ifta omnia, de quibusfenatus cenfuit, nominatim in lege perfcribinonne potuerunt? Duae funt hujus obfcurita-tis caufae, Quirites: una pudoris, fi quispudor eflie poteft in tam infigni impudentia:altera fceleris. Nam neque ea, quae fenatusnominatim vendenda cenfuit, audet appella-re : funt enim loca publica urbis, funt facel-la, quae poft reftitutam tribuniciam potefta-tem nemo attigit, quae majores in urbe par-tim periculi perfugia effe voluerunt. Haec