DE LEGE AGRARIA.

2 7

“• Qu,

'•a*

Uftu

ianaji!

nri.i

1*033

3 K*,»

«b,km

v,

hjtU' ••

rait'

**

fcrn*-

iSri*

.prif 1

***

**-*

n*^

polii debantur. Non fum autem ego is con-ful, qui, ut plerique , nefas effe arbitrer,Gracclios laudare': quorum confiliis, lapien-tia , legibus , multas effe video reipublicaepartes conftitutas. Itaque, ut initio niihi.udefignato confuli, nuntiabatur, legem agra-riam tribunos plebis delignatos confcribere:cupieb -m, quid cogitarent, cognofeere. Et-enim arbitrabar, quoniam eodem anno ge-rendi nobis cffect magiilratus, effe aliquamoportere inter nos reipublicae bene admini-ftrandae focietatem. Cum familiariter me in \%eorum fermonem infir.uarem ac darem; ce-labar, excludebar, &, cum offenderem, filex utilis plebi Romarix- mihi videretur, au-ftorem me atque adjutorem futuram: tamenafpernabantur hanc liberalitatem meam: ne-gabant, me adduci poffe, ut ullam largitio-nem probarem, finem foci offerendi mei, neforte mea fedulitas, aut infidiofa, aut impu-dens videretur. Interea non defiftebant clamititer fe convenire , privatos quofdam adhi-bere, ad fuos coetus occultos rtoftem adjun-gere, & folitudinem. Quibus rebus quantoin metu fuerimus, ex veffra follicitudine, inqua illis temporibusfuiftis, facile affequicon-jeftura poteritis. Ineunt tandem magiffra- 13