II.

''Hi,

^rietii,,

x ’ Nj

••ciij

■*>B4

■iHinift

*ajciasprisa*«e Ili

ttws

«iiai

Bil® 1 '

/«S3’

tirif ,* 1finium*&*rcB, W

DE LEGE AGRARIA. a 5

praeconum, fed una voce univerfus populusRomanus confulem*declaravit. Hoc ego tam 5infigne, tam lingulare veftrum beneficium,Quirites, cum ad animi mei fruftum atquelaetitiam duco efie permagnum, tum ad cu-ram , folllcitudinemque multo majus. Ver-fantur enim, Quirites, in animo meo multae& graves cogitationes, quae tffihi nullam par-tem neque diurnae, neque nofturnae quietisimpertiunt: primum tuendi confulatus: quaecuro omnibus elt difficilis & magna ratio,tum vero mihi praeter ceteros; cui errato,nulla venia; refte fafto, exigua laus & abinvitis expreffa proponitur: non, dubitantifidele confilium: non, laboranti certum fub-fidium nobilitatis oftenditur. Quodfi folus 3in difcrimen aliquod adducerer, ferrem, Qui-rites, animo aequiore: fed mihi videntur certihomines, fi qua in re me non modo confilio,verum etiam cafu lapfum efle arbitrabuntur,vos univerfos , qui me antetuleritis nobili-tati, vituperaturi. Mihi autem, Quirites,omnia potius perpetienda efie duco , quamnon ita gerendum confulatum , ut omnibusmeis faftis atque confiiiis veflrum de me fa-ftum , confiliumque laudetur. Accedit etiamille mihi fummus labor ac difficillima ratio

B 4