DE LEGE AGRARIA.

*3

i! porro ab invitis non ementur. Si confen-ferint poffeffores non vendere, quid futurumeft? referetur pecunia? non licet, exigetur?vetat. Verum efto: nihil eft, quod non emipofiit; fi tantum des, quantum velit vendi-ton Spoliemus orbem terrarum, vendamusveftigalia, effundamus aerarium, ut, locu-pletatis aut invidiae aut peftilentiae poffeffo-ribus, agri tamen emantur.

Quid tum? quae erit in iftos agros dedu-16ftio? quae totius rei ratio atque defcriptio?Deducentur, inquit, coloniie. Quot? quo-rum hominum? in quae loca? quis enim nonvidet, in coloniis effe haec omnia confideran-da? Tibi nos, Rulle, & iftis tuis, harumomnium rerum machinatoribus, totam Ita-liam inermem tradituros exiftimafti, quampraefidiis confirmaretis ? coloniis occupare-tis? omnibus vinclis devin&am & conftri-aam teneretis? Ubi enim cavetur, ne in Ja-niculo coloniam conftituatis? ne urbem hancurbe alia premere atque urgere poflitis?Non faciemus, inquit. Primum nefcio: de-inde timeo: poftremo non committam, utveftro beneficio potius, quam noftro confiliofalvi effe poffimus. Quod vero totam Italiam 6veftris colonis complere voluiftis, id cujus -«7