DE LEGE AGRARIA.

ii

^fl>5

4«arj

'«Sai»

<®ip

ipiik

iwk

ijitts

fws.i. En,.tosta,Mp

fmtW;

■ Hititi fffikBi*

oid«® r

betifif*

icoJfl*

,pj'>

e

»«*

quem non archite&i luxjalce legis olfecerint?Provincias, civitates liberas, focios, amicos,reges denique exhauriunt: admovent manusve&igalibus populi Romani, non eft fatis.Audite, audite ves, qui ampliffimo populi , 12fenatufque judicio exercitus habuiftis, & bellageififtis: qvod ad qvemqve per-venit, PERVENERIT, EX PRAEDA,EX MANVB1IS,EX AVRO CORONA-RIO, QVOD NEQVE CONSVMTVM INMONVMENTO, NEQVE IN AERARI-VM RELATVM SIT, ID AD DECEM-VIROS referri jubet. Hoc capite mul-ta fperant: in omnes imperatores, heredef-que eorum quseftionem fuo judicio compa-rant; fed maximam pecuniam fe a Faufto ab-laturos arbitrantur. Quam caufam fufeiperejurati judices noluerunt, hanc ifti decemvirifufeepere. idcirco a judicibus fortaffe prae-termiffam effe arbitrantur, quod fit ipfis re-fervata. Deinde etiam in reliquum tempus 13diligentiflime fancit, ut, quod quifque im-perator habeat pecunise, protinus ad decem-viros deferat. Hic tamen excipit Pompejum;fimillime, ut mihi videtur, atque in illa lege,qua peregrini Roma ejiciuntur, Glaucippusexcipitur. Non enim hac exceptione unus