4*6 DE F1NIB. BONOR. ET MALOR,

tutum: jam non dubitabis, quin earum com-potes homines, magno animo ere&oque viven-tes, femper fint beati: qui omnes motus for-tunae, mutationesque reruro &tetuporum,leves & imbeciilos fore intelliganr, fi in vir-tutis certamen venerint: ilia enim, quae funta nobis bona corporis numerata, complentea quidem beatiflimam vitam, fed ita, ut fi-ne illis poflit beata vita exiliere. Ita enimparvae & exiguae funt iflse acceffiones bono-rum, ut quemadmodum ftellae in radio folis,fic iftae in virtutum fplendore ne rernantur72 quidem. Atque hoc ut vere dieitur, parvaefle ad bente vivendum momsnta ifta cor-poris commodorutn ; fic nimis violentum eft,nulla effe dicere. Qui enim fic difputant, obli-ti mihi videntur, quae ipfi fecerint principianaturae: tribuendum igitur eft his aliquid,dummodo, quantum tribuendum fit, intelli-gas. Eft tarnen philofophi, non tarn glorio-fa, quam vera qöserentis, nec pro nihilo pu-tare ea, quae fecundum naturam illi ipfi glo-riofi efife fatebantur, & videre tantam vimvircutis, tantamque, ut ita dicam, auftori-tatem honeltatfs, ut reliqua non ilia quidemnulla, fcd ita parva fint, ut nulla effe videan-tur. Hxc eft nec omnia fpernentis praeter