34° DE FINIB. BONOR. ET MALOR.

vocamus, nec quidquam aliud bonum effedixiffet, nifi quod effet honeftum, nec vir-tutem poffe conftare, fi in ceteris rebus effetquidquam, quod aliud alio melius effet autpejus : bis propofitis tenuit prorfus confe-fequentia. Refte dicis; negare enim non pof-fum; fed ita falfa fant ea, quae confequun-tur, utilla, e quibus haec nata funt, vera55effe non poffmt. Docent enim nos (ut fcis)dialeftici, fi ea, quae rem aliquam fequan-tur, falfa fint, falfam illam ipfam effe, quamfequantur. Ita fit illa conclufio .non folumvera, fed ita perfpicua, ut dialeftici ne ra-tionem quidem reddi putent oportere : Si il-lud; hoc: non autemhoc; igitur ne illudquidem. fic, confequentibus veftris fublatis,prima tolluntur. Quae fequuntur igitur? Qm-ms, qui non fint fapientes, aeque miferos effe:Sapientes omnes fumme beatos effe : Reite fa~Eta omnia aequalia: Omnia peccata paria.quae cum magnifice primo diel videntur, con-fiderata minus probantur. Senfus enim cu-jusque, & natura rerum, atque ipfa veritasclamat quodam modo, non poffe adduci, utInter eas res, quas Zeno exaequaret, nihilintereffet.

2,0 -Poftea tuus ille Pcenulus, (fcis enim Ci-,