S a 6 DE FINIB. BONOR. ET MALOR.

non qnaeremus, quid obfcuretur aut intereat,quia fit admodum parvum; fed quid tale fit,ut expleat fummam. Una voluptas e multisobfcuratur in illa vita voluptarii; fed tarnenea, quamvis parva fit, pars eft ejus vitae,quae pofitaeft involuptate. Nummns inCroefidivitiis obfcuratur; pars eft tarnen divitia-rum; quare obfcurentur etiam haec, quae fe-cundum naturam effe dicimus, in vita bea-13 ta; fint modo partes beatae vitae. Atqui, fi,32 ut convenire debet inter nos, eft quaedam,appetitio naturalis ea, quae fecundum natu-ram funt, appetens; eorum omnium eft ali-qua fumma facienda, quo conftituto, tum li-cebit otiofe ifta quaerere, de magnitudine re-rum, de excellentia, quanta in quoque fit adbeate vivendum, de iftis ipfis obfcurationi-bus, quae propter exiguitatem vix, aut nevix quidem appareant.

Quid, de quo nullo difienfio eft ? nemoenim eft, qui aliter dixerit, quin omnium na-turarum fimile eftfet id, ad quod omnia refe-runtur ; quod eft ultimum rerum appeten-darum. Omnis enim eft natura diligens fuLquae eft enim, quae fe unquam deferat, autpartem aliquam fui, aut ejus partis habitum»«ut vim, aut ullios earum rerum, quae fe-