324 DE FINIB, BONOR. ET MALOR.

tijiJ

difputat, quod cujusque generis animantis fta-

i

tui deceat extrernum. Cum autem hominemin eo genere pofuifiet, ut ei tribueret, animi ^excellentiam : fummum bonum id conftituit,

• »jCC!

non ut excellere animo, fed uti nihil effe,

'Üf

IS praeter aniretum, videretur. Uno autem mo- _,

«lo in vlrtute fola fu immun bonum refte po- *"neretur, fi quod effet animal, quod totum "ex mente conftaret; id ipfum tarnen fic, ut i 11ea mens nihil haberet in fe, quod effet fecun- ®"39 dum naturam ; ut valetudo eft, Sed id ne 51,1111

oogitari quidem poteft, quäle fit, ut non re- ^

pugnet ipfum fibi, Sin dicit obfcurari quae- i 11 " 1dam, nec apparere, quia valde parva fint, nos 1,111quoque concedimus; quod dicit Epicurus de Mnvoluptate, quae minime fint voluptates, eas 1B P 1obfcurari laepe & obrui: fed non funt in eo P»genere tantae commoditates corporis, tarn- M*«que produ&ae temporibus, tamque multae,ltaque, in quibus, propter earum exiguita- Hip;tem, ohfcuratio confequitur, faepe accidit,ut uptjinihil Intereffe noflra fateamur, fint illa, nec- :ilUane fint; ut in fole, quod a te dicebatur, lu- it«oernam adhibere nihil intereft, aut terun- aii«üSociuni addereCroefi pecuniae. Quibus autem extit#in rebus obfcuratio tanta non fit, fieri tarnenpoteft, ut id ipfum, quod intereft, non fit