LIBER III.

299

finita quidem voluptatum abundantia; fa-cile^ intelligitur , nos ad conjun£tionem con-gregationemque-hominuro, & ad naturalemcomuaunitatem effe natos. Ina pell imut au-tem natura, ut prodeffe velimus quampluri-jnis, in primisque docendo, rationibusque •prudentiue tradendiS. Itaque non facile eftinvenire, qui, quod fciat ipfe, non tradat al-teri, Ita non folum ad difcendum propenfifamus, verum etiam ad docendum. Atqueut tauris natura datum eft, ut pro vituliscontra leones fumma vi Infpetuque conten-dant; ftc ii, qui valent opibus, atque id fa-cere poffunt, ut de Hercule & de Libero aocepimus, ad fervandum genus hominum na-tura incitantur. Atque etiam, Jovem cumOptimum & Maximum dicimus.cumque eun-dem Salutarem, Hofpitalem, Statorem; hoointelligi volumus, falutem hominum in ejuseffe tutela, Minime autem convenit, cum >ipft inter nos abjefti negle&ique fimus, po-ftulare, ut diis immortalibus cari fimus, &ab his diligamur, Quemadmodum igitur mem-bris utimur prius, quam dididmus, cujus«a utilitatis caufa habeamus ; fic inter nosnatura ad civilem communitatem conjunfti& confociati famus; quod ni ita fe haberet^

t