*96 DE FINIB, BONOR, ET MALOR.

judicium fapientis & dele&um cadunt; eft-que illa fubjefta quafi materia fapienrise, ita-que & manendi in vita, & migrandi ratio,otnnihus iis rebus, quas fupra dixi, meti-m-da, Nam neque iis, qui virtute retinentur invita, neque iis, qui fine virtute funt, morseft oppetenda, Atfaepe oificiumeft fapientis,defcjfcere a vita, cum fit beatiffunus, fi Id op-portune facere poflit; quad eft convenienterpaturae vivere, fic enitn cenfent, opportuni-tatis effebeate vivere, itaqueafapientiaprae-eipitur, fe ipfam, fi ufus fit, fapiens ut re-Jinquat. Quamobrem cum vitiorum ifta visnon fit, ut caufam afl'erant mortis volunta-riae ; perfpicuum eft, etiam ftultorum, quiiidem miferi fint, officium effe, manere in vi-ta, fi fint in majore parte earum rerum,quasfecundum naturam effe dicimus. Et quo->piam e^cedens e vita & manens aeque mifer«ft, nec diuturnitas magis ei vitam fugien-dam facit; nan fine caufa diritur, iis, quipluribus naturalibus frui poffint, effe in vitjpaanendum.

t9 Pertinere autem ad rem arbitrantur, in-

batelligi natura fieri, utliberia parentibus amen-tur: a quo initio profe&am communem hu-(nani generis focietatem perfequimur j quod

fi»**'

r : !

**

nni*

ji

Iftip « 1

lilib

KS't

rf,»

«!!,»eis om£sttiilmtlIkbi : cutim«inittifi«

{iittti

Kretj

i