594 DE FINIB. BONOR. ET MALOR,

num effe dicamus; confentaneum tarnen eft,fangi officio, cum id officium nee in bonispouamus, nee in malis. eft enim aliquid iahis rebus probabile, & quidem ita, ut ejusratio reddi poffit, Eft autem officium , quodita faftum eft, ut ejus fafti probabilis ratioreddi poffit; ex quo intelligitur, officium me-dium quoddam effe, quod neque in bonis po-natur, neque in contrariis. quoniamqus iaiis rebus, quse neque in virtutibus fuiit, ne-'que in vitiis, eft tarnen quiddam, quod ufaipoffit effe; tollendum id non eft, J£ß autemejus generis aftio quoque quaedam, & qui-dem talis, ut ratio. poftulet agere aliquid &facere eorum: quod autem ratione aftamüt>id officium appellamus. Eft igitur officiumejus generis, quod nec in bonis ponatur, nealg in, contrariis. Atqui perfpieuum etiam illud59 eft, in iftis rebus mediis aliquid agere fapien»tem, judicat igitur, cumagit, officium illudeffe. quod quoniam nunquam fallitur in ju-dicando, erit in mediis rebus officium; quodefficitur etiam bac conclufione rationis. Quo-tiam enim videmus effe quiddam, quod refte* faftum appellemus, id autem eft perfeftun»officium; erit autem etiam inchoatum: ut 3£ jufte depofttum red de re in refte factis fit j