292 DE FINIB. BONOR. ET MALOR.

mabile effet; nec, hoc pofito, non aliqua effe34 praepofita. Refte igitur haec fafta dillinftioeil, atque etlam ab ils, quo facilius res per-fpid poffit, hoc fimile ponitar. Ut enim.in-quiunt, li hoc fingamus eile quafi finem &ultimum, ita jacere ta'.um , ut reftus afli-ftat: qui ita talus erit jaftus, ut cadat re-ftus, praepofitum quiddam habebit ad finem;qui aliter, contra: neque tarnen illa praepo-litio tali, ad eum, quem dixi, finem perti-nebit: fic ea, quae funt praepofita, referun-tur illa quidem ad finem; fed ad ejus vimnaturamque nihil pertinent.

55 Sequitur illa divifio, ut bonorum aliafintad illud ultimum pertinentia, (fic enim ap-pello, quae tsXiv.cc dicuntar: nam hoc ipfuminllituamus, ut placuit, pluribus verbis dice-re, quod uno non poterinr.us, ut res intelli-gatur,) alia autem efficientia, quae GraeciKot^ivoc, alia utrnmque. de pertinentibus ni-hil eil bonum, praeter aftiones honeftas : deefficientibus, nihil praeter amicum. Sed& per-tinentem & efficientem fapientiam volunt elfe,nam quia fapientia eil convenlens aftio, eilin illo pertinenti genere, quod dixi : quodautem honeftas aftiones affert & efficit, ideoi efficiens dici poteft.

fr'

&'■

P*

jj, fcl

«nid:

iJtp'

Kt»

iptias

plTiftJ I

j,F

itlnt

Mt, I

buc, <tiitknt, edsao,

PJBf

fc«

P*u'

«in,

4