«64 DE FINIB. BONOR, ET MALOR.

totam hanc copiam jam Lucullo noftro no-tam effe oportebit. nam his libris eum ma-lo, qum reliquo ornatu villae deleftari, efienim mihi magnae curae : quaraquam hocquidem proprium tuum munus eft, nt itaqrudiatur, ut & patri, & Caepioni noftro, &

t

tibi tarn propinquo refpondeat. Laboro au-tem non fine caufa. nam & avi ejus memo-ria moveor (nec enim ignoras, quanti fece-tim Caepionem; qui, ut opinio mea fert, inprincipibus jam eilet, ü viveret) & Lucul-lus mihi verfatur ante oculos, vir cum Om-nibus excellens, tum mecum & amicitia &f omni voluntate fententiaque conjunftus, Prac*clare, inquit, facis, cum & eoruuVmemonamtenes, quo.rum uterque tibi teftamento libe-ros fuos commendavit, & puerum diligis»Quod autem meum munus dicis, non equifdem recufo; fed te adjungo focium. Addoetiam iliud, mnlta jam mihi dare figna pue-rum & pudoris, & ingenii, fed aetatem vi-des. V'deo eqnidem,inquam: fed tarnen jam•infici debet ns artibus, quas fi, dum eft te-ner, combiberit, ad majora veniet paratior,I*Sic, & quidem diligentius fepiusque ifta lo-quemurinter nos,agemusque communiter.fedrefideamus, inquit, fi placet. itaque fecimus.