258 DE FINIB. BONOR. ET MALOR.

bores non fugiendos, triftiffimo tarnen verboH9etiam in deo nominaverunt. Exigerem exte, cogeremque, ut refponderes, nifi vere-rer, ne Herculem ipfum ea, quae pro falu-te gentium fummo labore gefliffet, volupta-tls caufa geffiffe diceres.

Quae cum dixiffem, Habeo, inquit Tor«quatus, ad quos ifta referam: &, quamquamaliquid ipfe poteram, tarnen invenire maloparatiores familiäres noflros. Credo, Syro-nem dicis & PhilodemUm, cum optimos vi-ros, tum do&iffimos homines. Refte, in-quit, intelligis. Age fane, inquam. fed erataequius, Triarium aliquid de nofira diffen-fione judicare. Immo, inquit arridens, ini-quum, hac quidem de re. tu enim ißa le-jiius; hicStoicorum more nos vexat. TumTriarius, Pofthac quidem, inquit, audacius.nam haec ipfa mihi erunt in promtu, quaemodo audivi; nec ante aggrediar, quam teab ißis, quos dicis, inflruftum videro. Quaecum elTent difta, finem fecimus & ambtt-iandi, & difputandi.