2oa DE F1NIB. BONOR. ET MALOR.

rendi elegantiam : confufe loquitur. geren-dus eft mos, modo rette fentiat. Et quidemillud ipfum non nimium probo' (& tarnen pa-tior) philofophum loqui de cupiditatibus fi-niendis. An poteft cupiditas finiri ? tollen-da eil atque extrahenda radicitus. Quis eftenim, in qno fit cupiditas, quin rette cupi-dus dici poffit? Ergo & avarus erit, fed fi-nite: & adulter, yerum “habebit modum : &luxuriofus eodem modo, Qualis' illa phllo-fophia eft, quae non intmtum afferatpravi-tatis, fed fit contenta mediocritate vitiorum ?quamquam in hac divifione rem ipfam pror-fus probo; elegantiam defidero. appellethaecdefideria naturae: cupiditatis nomen fervetalio, ut, cum de avaritia, cum de intem-perantia, cum de maximis vitiis loquetur,s8 eam tanquam capitis accufet. Sed haec qui-dem liberius ab eo dicuntur & fiepius; quodequidem non reprehendo. eft enim tanti phi-lofophi taroque nobilis, audatter fua decretadefendere.

Sed tarnen ex eo, quod eam voluptatem(quam omnes gentes hoc nomine appellant)videtur amplexari faepe vehementius , in-magnis interdum verfatur anguftiis, ut, ho-minum confcientia remota, nihil tarn tnrpe