J8 6 DE FIN1B. BQNOR. ET MALOR.

nem, live extremum, live ultimum definie-bas, id effe, quo onr.nia, quae refte fierent,referrentur, neque id ipfum usquam referre-tur. Praeclare hoc quidem. Bonum ipfumetiam quid effet, fortaffe, fi opus fuiffet, de-finiffes; aut, quod effet natura appetendukn:aut, quod prodeffet: auf, quod juvaret: aut,quod liberet modo. Idem (nifimoleftutn eft)quoniam tibi non omnino difplicet definire,& id facis cum vis; veüm definias, quid fitvoluptas; de quo omnis haec quaeftio eft.

« Qu»fi quis, inquit, fit, qui, quid fit voluptas,nefciat; aut qui, quo magis id intelligat,definitionem aliquam defideret. Me ipfumeffe dicerem, inquam, nifi mihi viderer ha-bere bene cognitam voluptatem, & fatis fir-me conceptam animo atque comprehenfam.nunc autem dico, ipfum Epicurum nefcire,& in eo nutare; qumque, qui crebro «ficat,diligenter oportere ex primi, quae vis fubje-fta fit vocibus, non intelligere interdum,quid fonet haec vox voluptatis, [id eft, quae

2 res huic voci fubjiciatur]. Tune illeridens,Hocyero, inquit, Optimum, utis, qui fi-netn rerum expetendarum voluptatem effedicat, id extremum, id ultimum bonorum; idipfum, quid fit, quäle fit, nefciat. Atqui,