j«2 DE FINIB. BONOR. ET MALOR.

ditus, ea caufa eft, quod nultem eruditio-nem eile duxit, nifi quae beatae vitae difcipli-72 nam juvaret. An ille tempus aut in poeti«evolvendis, nt ego & Triarius, te hortato-re,facimus, confumeret? inquibus nulla fo-IjcTa utilifas, omnisque puerilis eft delefta-tio: aut fe, ut Plato, in muficis, geometria,numeris, aftris contereret? quae & a falfisinitiis proft&a, vera effe non poffunt; &,fi effent vera, nihil afferrent, quo jucundius,id eft,^ quo melius viveremus. ittes ergo ar~tes perfequeretur; vivendi artem tantam,tamque operofam, & perinde fru&uofam re-linqueret? Non ergo Epicurus ineruditus,fed ii indofti, qui, quae puetos non didicifleturpe eft, ea putent usque ad feneftutemeffe difcenda. Quae cum dixiffet, explica-vi, inquit, fententiam meam, & eo quidemconfilio, tuum judicium ut cognofcerero,quae mihi facultas, ut id meo arbitratu fa-cerem, ante hoc tempus nunquam eft data.