i 7 8 DE FINIB. BONOR. ET MALOR.

nis; & fedatio animi, omnium rernm occul-taruro ignoratione fublata; & moderatio,natura cupiditatum generibusque earutn ex-plicatis ; & (ut modo docui) cognitionis re-gula & judicio ab eadem illa conftituto, ve-ri a falfo diftinftio traditur.

CO Refiat locus huic difputationl vel maxi-es me neceffarius de amlcitia, quam, li volu-ptas fummum fit bonum, affimatis nullaraomnino fore: de qua Epicurus quidem ita di-ch: omnium rerum, quas ad heute vivendumfapientia comparaverit, nihil ejje majus atni-citia, nihil uberius, nihil jucundius. Neque’ vero hoc oratione folum, fed multo n agisvita, & fa&is & moribus comprobavit. quodquam roagnum fit, fiftse veterum fabulac de-clarant; in quibus tarn multis tamque varils,ab ultima antiquitate repetitis, tria vix ami-coi um parla reperiuntor, ut adOreftem per-' venias, proftftus a Thefeo. At vero Epi-curus una in domo, & ea quidem angufta,quam magnos, quantaque amoris confpira-tione confentientes tenuit amicorum greges?66 qifod fit etiam nunc ab Epicureis. Sed adrem redeamus. de hominibus dtci non necef-fe eft. Tribus igitur modis video eile a no-ftris de amicitia difputatum. Alii, cum eas