i5o DE FiNiB. ET BONOR. MALOR.

mum perpaulum; quo nihil poflet fieri mi-nus. ita efficicomplexiones, & copulationes,& adhaefitationes atomorum inter fe: ex quoeffireretur tnundus, omnesque partes mun-di, quaeque in eo effent. Quae cum res totalfifta fit puerillter, tum ne efficit quidemquod vult. ifam & ipfa decünatio, ad libi-dinem fingitur, (ait enim declinare atoraumfinewcaufa ; quam nihil tarpius phyfico, quamfieri fine caufa quidquam dicere; ) & illummoturn naturalem omnium ponderum, ut ip-fe conftituit, e regione inferiorem locumpe-tentium, fine caufa eripuit atomis: nec ta-rnen id, cujus caufa haec finxerit, aflecutus2° eft. Nam fi omnes atomi declinabunt, nul-lae unquam cohaerefcent: fin aliae declina-bunt, aliae fuo nutu refte ferentur; primumerit hoc quafi provincias atomis dare, quaerefte, quae oblique ferantur: deinde eaderailla atomorum, in quo etiam Democritus hae- .ret, turbnlenta concurfio hunc mundi orna-tum efficere non poterit. Ne illud quidemphyfici eft, credere aliquid effe mlnimum,quod profefto nunquam putaviffet,fi a Polyae-no , familiari fuo, geometriam difcere ma«luiflet, quam itlam etiam ipfum dedocere.Sol Democrito magaus videtur, q»ippe ho-