*9

KJ.

«ti»

Mi-

ra®

i

A

OM-

eta-

in

Ätt, i;iÜEgatAii'.Ein' in na-1

£Cfi di'etp

1BWC

pi

im ra>

neq*

rt«n*

, ii

jjjij*,11$ 1

I

L I B^$.R I.

«n!m erat tertium ) adjun&a effe dicebant,quae ad virtutis ufura valerent. Jam virtus, 1animi bonis & corporis cernltur in quibus-dam, quae non tarn naturae, quam beat»vitae adjunfta funt. HomTnemeffe cenfebant,quafi partem quandam civitatis, & univerfigeneris humani, eumque effe conjunftumcum hominibus hnmana quadam focietate.Ac de fommo quidem atque naturali bonofic agunt. Cetera autem pertinere ad id pu-tant, aut adaugendum, aut tuendum; utdivitias? ut opes, ut gloriam, ut gratiam.Ita tripartita ab iisinducitur ratio bonorum. 22Atque haec illa funt tria genera, quae putantplerique Peripateticos dicere. Id quidemnon falfo; eft enim haec partitio illorum:illnd imprudenter, fi alios effe Adaderoicos,qui tum appellarentüf^ alios Peripateticos* arbitrantur. Corhmünis haec ratio, & utris-que hic bonorum finis videbätur, *adipifciquae effent prima in natura, quaeque*ipfaper fefe expetenda, aut omnia, aut maxi-mi. ea funt 'autem maxima, quae in ip-fo animo, atque in ipfa virtute verfantur.Itaque omnis illa antiqua philofophia fen-»fit in una virtute effe pofitam beatamvitam : nec tarnen beatiffimam , nifi ad»

B a