383

ORATIO

fl

judices , aequitatem & manfuetudlnem unamater oppugnat. At quae mater? quam cae-cam crudelitate & fcelere ferri videtis: cu-jus cupiditatem nulla umquam turpitudoretardavit: quae vitiis animi in deterrimaspartes jura hominum convertit omnia: cu-jus ea ftultitia eft, ut eam nemo hominem;ea vis, ut nemo feminam ; ea crudelitas,ut nemo matrem appellare pofiit. atque etiamnomina neceffitudinum, non folum naturaenomen & jura mutavit; uxor generi, no-verca filii, filiae pellex: eo jam denique ad-dufta eft, utfibi, praeter formam, nihil ads»oo fimilitudinem hominis refervarit. Quare,judices, ft fcelus odiftis, prohibete aditummatris a filii fanguine: date parenti hunciucredibilem dolorem ex falute, ex viftorialiberüm: patimini, matrem, ne orbata filiolaetetur, viftam potius veftra aequitate dif-cedere. Sin autem, id quod veftra naturapoftulat, pudorem, bonitatem, virtutemquediligitis : levate hunc aliquando fupplicemveftrum, judices, tot annos in falfa invidia,periculisque verfatum, qui nunc primumpoft illam flammam, aliorum fafto & cupidi-tate excitatam, fpe veftrae aequitatis erigere

p*

£ Oiet,»

Kid:

X'CO

-33!tU(

aiätc

a:uc

jätet

-'.»CI

u.’iba» so

ifcca

■We»

»161 ti

^ «vfj <

S

** w-

>lj