ORATIO

564

171 Hunc fi acerbe & penitus oderat; non eumquam diutiflime vivere veile debebat ? huicmortem maturabat inimicus, quod illi unumin malis perfugium erat calamitatis ? qui fiquid animi ac virtutis habuifiet, (ut multifaepe fortes viri in ejusmodi dolore,) mor-tem fibi ipfe confciffet: huic quamobrem idvellet inimicus offerre, quod ipfe fibi optaredeberet ? Nam nunc quidem quid tandemilli mali mors attulit? nifi forte ineptiis acfabulis ducimur, ut exiftimetis, illum apudinferos impiorum fupplicia perferre, ac plu-res illic offendifle inimicos, quam hic reli-quifle: a focrus , ab uxorum, a fratris, aliberum pcenis a&um efi'e praecipitem in fce-leratorum federn atque regionem. quae fifalfa funt, id quod omnes intelligunt, quidei tandem aliud mors eripuit, praeter fen-*72 fum doloris? Age vero, venenum per quemdatum ? per M. Afellium. Quid huic cumAvito? nihil; atque adeo, quod ille Oppia-nico familiarifiime eft ufus, potius etiam fi-multas. Eine igitur, quem fibi offenfiorem,Oppianico familiariffimum fciebat effe, po-tilRmum & fuum fcelus & illius periculumcommittebat ? cur deinde tu , qui pietate

|J0

|BÖ«'

m ei

itpa

ars p

. cu it’jdopi

M i

Iba 1