184

ORATIO

folus, aut quivis unus cum fcuto, cum gla-dio , impecum in me feciffet, atque ego itadejeftus eflem: auderesne dicere, interdi-ftum ede de armatis hominibus: hic autemhominem armatum unam fuiffe? Non, opi-nor, tarn impudens effes. Atqui vide , namulfo nunciis impudentior. nam tum quidemomnes mortales implorare poffes, quod ho*mines in tuo negotio Latine loqui oblivifce-rentur; quod inermes armati judicarentur iquod, cum interdiftum eilet de pluribus,commiffa res effet ab uno; unus homo plu-63 res effe homiues judicaretur. Verum in hiscaufis non verba veniunt in judicium, fed eares, cujus caufa verba haec in interdiftumconjefta funt. Vim, quae ad caput & ad vi-tam pertinet, reftitui fineulla exceptione vo-luerunt. Ea fit plerumque per homines coa-ftos, armatosque: quae fi alio confilio, eo-dem periculo fafta fit; eodem jure eile vo-luerunt. Non enim major eft injuria, fi tuafiamilia, quam fi tuus villicus: non fi tui fer-vi, quam fi alieni, ac mercenarii: non , fitu. s procurator, quamfi vicinus, aut liber-us: non, fi coaftis hominibus, quamfi voluntariis, aut etiam affiduis & domeftAcis; non,fi armatis, quam fi inermibus, qui

&

ijiirJ 1

Jst

ftaf

fsio

afai

:se,

liefe)

in

iiebe

icadur

s,ti

asirgi

itei

ittita

ifi®

Wen

*5e,:

it »e,9®,

>äii 1■itt