PRO A. CAECINA,

*73

homines , cum corpore debilitantur , animotarnen non cedunt, neque etini relinquuntlocum, quem ftatuerint defendere : at aliipelluntur integri: ut non dubium fit, quinmajor adhibita vis ei fit , cujus animus fitperterritus, quam illi, cujus corpus vulnera-tum fit. Quodfi vi pulfos dicimus exercitusqäeffe eos , qui metu ac tenui frepe fufpicionepericuli fugerunt: & , fi non folum impuifufcutorum, neque confliftu corporutn, nequeiftu cominus, neque conjeflfione teiorum, fedfaepe clamore ipfo militum, aut inftruftione,adfpeftuque fignorum magnas copias pulfaseffe, & vidämus, & audivimus; qute vis inbello appellatur, ea in otio non appellabi-tur? &, quod vehemens in re militari pu-tatur, id leve in jure civili judicabitur? &,quod exercitus armatos movet, id advoca-tionem togatorum non videbitur movifie? &vulnus corporis magis iftam vim, quam ter-roranimi declarabit? & fauciatio qumretur,cum fugam factam efle conftabit? Tuusenim qq.teftis hoc dixit, metu perterritis noftris ad-vocatis , locum fe , qua efl'ugerent , de-tnonftraffe. Qui non modo ut fugerent ,fed etiam ipfius fugae tutam viam quaefie-runt, his vis adhibita non videbitur ? Quid