PRO A. CAECINA.

i$3

conftituta funt, id jam mala confuetudlne dif-folutum eft. nam ut quaeque res eft turpifll-ma; fic maxime & maturifiime judicanda eft:at ea, in qua exiftimationis periculum eft,tardiffime judicatur. Qui igitur convenit, quje ^caufa fuerit ad conftituendum judicium, ean-dem moram eile ad judicandum ? Si quis,quod fpopondit, qua in re verbo fe uno ob-ligavit, id non facit, maturo judicio, fine ullareligione judicis condemnatur: qui per tute-lam, aut focietatem, aut rem mandatam, autfiducia: rationem, fraudavit quempiam,in eo,quo deliftum majus eft, eo poena eft tardior.Eft enim turpe judicium. & fafto quidem tur-pe. Videte igitur, quam inique accidat, quia $res indigna fit, ideo turpem exiftimationemfequi: quia turpis exiftimatio fequatur, ideorem indignam non judicari. At fi quis mihihoc judex, recuperatorve dicat: Potuißienim leviore actione confligere: potuißi adtnum jus faciliore & tommodiore judicio per-Venire, quare aut muta a&ionem , aut nollmihi inßare , ut judicem : tarnen is aut ti-midior videatur, quam fortem, aut cupidior,quam fapientem judicem elfe aequum eft, ftaut mihi praefcribat, quemadmodum meumjus perfequar, aut ipfe id, quod ad fe delatum

K 5