PRO M. FONTEJO.

I2 7

Si,

(t

;ii

IS

|ai

t

p>

to»

itii.

«■

t!t

1“

re

lo-

.iS-

s»

lB

P

•ti

il

l0$*

vos autem abfens orat atque obfecrat.ut fuareligio , laudatio, au&oritas, aliquid apudveitros ar.imos momenti habuiffe videatur.Quid? civium Romanorum quse voluntas eft? 5Nemo eft ex tanto numero , quin hunc opti-me de provincia, de imperio , de fociis &civibus meritum eile arbitretur. Quoniam 3igitur videtis, qui oppugnent M. Fontejüm;cognoftis, qui defenfum velint: ftatuite nunc,quid veRra tcquitas , quid populi Romanidignitas poftulet: utrum colonis veftris, ne-gotiatoribus veftris, amiciffimis atque anti-quiffimis fociis, & credere & confulere ma-litis; an iis, quibus neque, propter iracun-diam, fidem, neque, propter iufidelitatem,honorem habere debetis. Quid, fi majoremöhominum etiam honeftiflimorum copiam af-fero, qui hujus virtuti atque innocentiaj te-ftimonio poflint effe ? tamenne plus Gallo-rum confenfio valebit, quam fummae aufto-ritatis hominum ? Cum Galliae Fontejus prae-effet, fcitis, judices, maximos populi Romaniexercitus in duabus Hifpaniis, clariffimosqueimperatores fuiffe. Quam multi equites Ro-mani, quam multi tribuni militum, quales»

& quot, & quoties legati ad eos ? Exer-c itus prseterea Cn. Pompeji maxjmus atque