ACTIONIS II LIB. III. 371

Hä.

kt*

\k

ijä

**

fc£

tut.

P«;

fe-»

ak

!ra:

, tr.iiiaijaitttfJ»fa 5pgns'

■jy'f

JUS-

$ 11 *

fed in voluntate hominum atque avaritia po-fitus modus Beftimandi. Quspropter fi vos 95feniel in judicaudo finem acquitatis & legistranfieritis : feitote, vos nulluin ceteris injeftimando finem improbitalis & avarltise re-liquifie. Videte igitur, quam multa fiir.ul a 221vobis poftulentur. Abfolvite eutti, qui fe fa-teatur maximas pecunias cum futrnna focio-rum injuria cepifife. Non eft fatis. Sunt aliiquoque plures, qui idem fecerint. abfolviteetiam illos, fiquifunt: ut uno judicio quamplurimos improbos liberetis. Neid quidemfatis eft. Faclte, ut ceteris pofthac idem li-ceat. licebit. At hoc parum eft. Permittite,ut liceat, quanti quifque velit, tanti aefti-met. seftimabit. Videtis jam profefcto, ju-dices, hac seftimatione a vobis comprobata,neque modum pofthac avaritiBe cujufquam,neque poenam improbitatis futuram. Quas 221ob res, quid agis, Hortenfi? Conful es de-fignatus: provinciam fortitus es: de seftima-tione cum dices fruasenti, fic te audiemus,quafi id, quod ab ifto refte faftum efie de-fendes, te fafturum profiteare, & quafi, quodifti licitum effe dices, vehementer cupias tibilicere. Atqui, fi id licebit, nihil eft, quodputetis quemquam pofthac commiffurum, ut