IN VERREM

142

nequiflimorum, collufio cum decumanis, fo.ciistuis, atque adeo procuratoribus: tarnenaudes illius judlcii mentionem facere; prae-fertim cum id non modo oratione mea, fedetiam re ipfa refellatur? cum in tar.tis in-commodis aratorum, injuriifque decumano-rum , nullum ex ifto praeclaro edifto nonmodofa&um, fed ne poftulatum quidem ju-34 dicium inveniatur ? Erit tarnen in aratoreslenior , quam videtur. nam, qui in decu-manos oftupli judicium fe daturum edixit,idem habuit in edifto, fe in aratorem in qua-druplum daturum. Quis hunc audet dicerearatoribus infeftum aut inimicum fuiife?quanto lenior eft, quam in publicanum?Edixit, ut, quod decumanus edidsflet fibidari oportere, id ab aratore magiftratus Si-culus exigeret. Quid dereliquit judicii, quodin aratorem dari poifet? Non malum eft, in-quit, eile iftam formidinem: ut, cum exa-ftum fit ab aratore, tarnen ne fe commoveat,reliquus metus judicü fit. Si judicio a mevis exigere, remove Siculum magiftratum:fi hanc vim adhibes, quid opus eft judicio?Quis porro erit, qui non malit decumanistuisdare, quod popofeerit, quam ab afieclistuis quadruplo condemnari?