A C T I O. I.

223

eli.' |

ie* |

Ȋ *,iff

Mihi certum eft, non committere, ut in \ ghac caufa praetor nobis, confiliumque mute- 53tur. Non patiaf rem in id tempus duci, utSiculi, quos adhuc fervi defignatorum confu-luni non moverunt, cum eoä novo eitemplouniverfos arcefferent, eos tum liftores con-fülum vocent: ut homines miferi, antea fociiatque amici populi Romani, nunc fervi acfupplices, non modo jus fuum , fortunasqueömnes eorum imperio amittant, verum etiamdeploraridi juris fui poteftatem non habeant.

Non finam profefto , catifa a me perorata, 54quadraginta diebus interpöfitis, tum nobisdeniqüe refpondeant, cum accufatio noftrain oblivionem diuturnitate addufta fit: noncommittam, ut tum reS judicetur, Cüm haecfrequentia totius ltälise Roma difcefferit;"qtue convenit uno tempore ündique, comi-tiorum, ludorum, cenfendique caufa. Hujüsjudicii & laudis fruftum, & offenfionis peri-culum, veftrum; laborem, follicitudinemque,noftram; fcientiam, quid agatur, memoriam-que, quid a quoque diftum fit, omnium putoeffe opportere. Faciam hoc non novum, fed 55sb iis,'qui nunc principes noftrae civitatisfnnt, ante faftum , ut teftibus utar ftatim:iliiida me novum,judiees,cognofcetis, quod