&

Ergo huc univerfa caufa deducitur, utrum r

Rofcius cum Flavio de fua parte, an de tota

35 focietate fecerit pa&ionetn. Nam ego Rofcium,

fl quid communi nomine tetigit, confiteor f:t '

prseftare debere focietati. Societatis, non fuas

lites redemit, cum fundum a Flavio accepit. i“®

Quid ita fatis non dedit, ampiivs a se

semikem PETiTVRVM? Qui de fua Hk '

parte decidit , reliquis integram relinquit tfc

aftionem. qui pro fociis. tranfigit , fatifdat,

neminem eorum poftea petiturum. Quid ita

F'lavio fibi cavere non venit in mentem? ne-

fciebat videlicet Panurgum fuifie in focietate ? :ȣ>

Sciebat. Nefciebat, Fannium Rofcio elfe fo- st:«

cium V Prseckre. nam ifte cum eo litem con- jx>

36teftatam habebat. Cur igitur decidit, & non »i;

reftipulatur ■, neminem amplius petiturum? xd

cur de fundo decidit, & judicio non abfolvi- ü; (

tur? cur tarn imperite facit, ut nec Rofcium ;

ftipulatione alliget, neque a Fannio judicio

37 fe abfolvat? Efthoc'primum & ex conditione ^

juris, & ex confuetudine cautionis, gravilfi- jj

mum & firmiffimum argumentum: quod ego _

pluribus verbis amplefterer, fl non alia cer- ^

tiora & clariora teftimonia in caufa haberem. ;

>tcc

I3 Et, ne forte me hoc fruftra pollicitum effe ^prsedices: te, te, inquam, Fanni, ab tuis