248

ORATIO

»

comoedo ufu venlt: qui pofteaquam e fcenanon modo fibilis, fed etiam convicio explode-batur ; ficut in aram, confugit in hujus do-mum, difciplinam, patrocinium, nomen. Ita-que perbrevi tempore, qui ne in noviflimisquidem erat hiftrionibus, ad primos pervenitji comcedos. Quae res extulit eum ? Una com-mendatio hujus: qui tarnen Panurgum illum,non folum ut Rofcii difcipulus fuiffe dicere-tur, domum recepit, fed etiam fummo cumlabore, ftomacho, miferiaque erudiit. Nam,quo quifque eft follertior & iugeniofior, hocdocet iracundius & laboriofius. quod enimipfe celeriter arripuit, id cum tarde percipividet,difcruciatur. Paulo longius oratio meaprovefta eft hac de caufa,ut conditionem fo«ga cietatis diligenter cognofceretis. Qu;e deindefunt confecuta? Panurgum, inquit, hunc,fervum communem, Q. FlaviusTarquinienfisquidam interfecit. in hanc rem, inquit, mecognitorem dedifti. lite conteftata, judiciodamni injuria conftituto, tu fine me cum Fla-vio decidifti. Utrum pro dimidia parte; anprotota focietate? planius dicam, utrum prome, an pro me & pro te ? Pro meV potui,tnultorum exemplo: licitum eft: jure feceruntmulti: nihil in ea re tibi ipjurias feci. pet*