PRO P. QVINTIO.

3 l

Tilati

adC

i COg.

ntie,

tiiri.

;nirer;

ln,

lem«

JCUttli

vaa

rcul:

ago!

aula-

liffes:

dieffl

ran

otfc

rtere.ipus,teil'i ab

,»

tp

U#

eft

rtn»

ut ejus bona mihi pofiidere liceat? an, cumRomae domus ejus, uxor, liberi fint, do-mumpotius denuntiem? Quid eft, quod hactandem de re vobis poflit videri ? Profefto firefte veftram bonitatem atque prudentiamcognovi, non multum me failit, fi confula-mini, quid fitis refponfuri: primum, exfpe-ftare: deinde, ii latitare ac diutius ludifica-re videatur, amicos convenire: quaerere,quis procurator fit: domum denuntiare. Di»ci vix poteft, quam multa fint, quae refpon-deatis ante fieri opportere, quam ad hancrationem extremam neceflariam devenire.Quid ad haec Naevius? ridet feiiieet noftram 55amentiam, qui in vita fua rationem fummiofficii defideremus, & inftituta bonorum vi-rorum requiramus. Quid mihi, inquit, cumifta fumma fanftimonia ac diligentia? vide-rint, inquit, ifta officia viri boni: de me au-tem ita confiderent: non, quid habeam, fedquibus rebus invenerim, quaerant; & quem-aduaodum natus, & quo pafto educatus fim,memini. vetus eft, De fcurra multo faciliusdivitem , quam patremfamilias fieri poß'e.Haec ille, fi verbis non audet, re quidem 56vera palam loquitur. Etenim fi vult virorumbonorum inftituto vivere, multa oportet dif-