6

ORATIO

ris quidem certe vix fatis habu?, ut rem tan-tam, tot controverfiis implicatam, poffemcognofcere. Ita, quod mihi confuevit in ce-4teris caufis effe adjumento, idquoaue inhaccaufa deficit, nam quo minus ingenio poffum,fubfidio mihi diligentiam comparavi; quae^quanta fit, nifi tempus & fpatinm datum fit,intelligi non poteft. Quae quo plura funt,C. Aquilli, eo te, & hos, qui tibi in confiüaadfunt, meliori mente noftra verba audireoportebit; ut multis incommodis veritas de-bilitata, tandem sequitate talium virorum. re-creetur, Quodfi tu judex nullo prsefidio fuifi-5 fe videbere, contra vim & gratiam, folitudi-ni atque inopise; fi apud hoc confilium exopibus, non ex veritate caufa pendetur; pro-fefto nihil eft jam fanftum atque fincerumiucivitate; nihil, quod humilitatem cujusquam,gravitas & virtus judicis confoletur. Certeaut apud te, & eos, qui tibi adfunt, veritasvalebit: aut ex hoc loco repulfa vi & gratia,locum, ubiconfiftat, reperire non poterit.Non eo dico, C. Aquilli, quo mihi veniat2 in dubium tua fides & conflantia, aut quonon in bis, qu^s tibi advocafti, viris eleftif-fimis civitatis, fpem fummam habere P. Quin-fitiusdebeat. Quid ergo eit? Primum magni-tudo periculi fummo timore hominem afficit,