Druckschrift 
3 (1783)
Entstehung
Seite
221
Einzelbild herunterladen
 

ORATORVM.

221

tragicum; & Csecilium fortaffe comicum.Oratorem genere non divido, perfe&um enim 3quaero. Unum eit autem genus perfefti, aquo qui ab funt, non genere differunt, ut abAttio Terentius; fed in eodem non funt pa-res. Optimus eft enim orator, qni dicendoanimos audientium & docet, & deleftat, &permovet. Doeere, debitum eft: deleftare,honorarium: permovere, necefiarium. Hase 4ut alius melius, quam alius , concedendumeft: verum id fit non genere , fed gradu.Optimum quidem unum eft; & proximum,quod ei fimillimum. ex quo perfpir.uum eft,quod optimo diffimillimum fit, id effe deter-rimum. Nam quoniam eloquentia conftat^ex verbis & fententiis, perficiendum eft, utpure & emendate loquentes, quod eft Lati-ne, verborum praeterea, & propriorum, &translatorum , elegantiam periequamur : inpropriis, ut aptiffima eligamus ; in transla-tis, ut fimilitudinem fecuti, verecunde uta-mur alienis. Sententiarum autem totidem 5genera funt, quod diximus effelaudum. funtenim docendi, acutse; deleftandi, quafi ar-gutse; commovendi, graves. Sed & verbo-rum eft ftruftura qusedam, duas res efficiens^numerum, & knltatem: & fententise fuam