ORATORIAE

170

tur illae notae: fic confeftio memoriae, tarn«quam cera, locis utitur, & in his imagines,utlitteras, collocat.

g C. F. Quoniam igitur vis oratoris omnisexpofita eft, quid habes de orationis praece»ptis dicere? C. P. Quatuor effe ejus partes:quarum prima & poftrema ad motum animivalet. is enim initiis eft & perorationibusconcitandus. Secunda, narratio : & tertia,confirmatio, fidem facit orationi. Sed am-plificatio quainquam habet proprium locum,faepe etiam primum, poftremum quidem ferefemper, tarnen reliquo in curfu orationis ad-hibenda eft , maximeque cum aliquid autconfirmatum eft, aut reprehenfum. Itaquead fidem quoque vel plurimum valet. Eftenim amplificatio vehemens quaedam argu-mentatio; ut illa docendi caufa fit, haec com-58 movendi. C. F. Perge igitur ordine quatuormihi iftas partes explicare. C. P. Faciatn >& a prlncipiis primum ordiar. quae quidemducuntur aut ex perfonis, aut ex rebus ipfis.Sumuntur autem trfum rerum gratia : utamice, ut intelligenter, ut attente audiamur.Quorum primus locus eft in perfonis noftris,difceptatorum , adverfariorum: e quibus ini-tial benivolentiac conciliandae comparantur,