Druckschrift 
3 (1783)
Entstehung
Seite
166
Einzelbild herunterladen
 

l66

ORATORIAE

!‘

ad nomen, aut nova, aut prifca, aut ab ora-tore modificata & inflexa quodammodo: qua- fl ^lia funt ea, quae transferuntur, ait immu-tantur, aut ea, quibus tamquam abutimur, 3®'aut ea, quae obfcuramus, quae incredibilitertollimus, quseque mirabilius, quam fermonis :isl> 016 confuetudo patitur, ornamus. C. F. Habeo P&

18 de fimplicibus verbis: nunc de conjunftione j%Vquaero. C. P. Numeri quidam funt in con- <jadjnjunftione fervandi, confecutioque verborum. E % 11Numeros aures ipfae metiuntur, ne aut non »mtcompleas verbis, quod propofueris, aut re- fl-jasdundes. Confecutio autem, ne generibus, ul«,numeris, temporibus, perfonis, cafibus per-turbetur oratio, Nam, ut in fimplicibus ver-

bis, quod non eft: Latinum: fic in conjunttis, yj,quod non eft confequens, vituperandum eft. ji eD j a

19 Gommunia autem fimplicium conjun&orutn-que funt haec quinque quafi lumina, diluci- Bdum, breve, probabile, illuftre, fuave. Di- ^lucidum fit ufitatis verbis, propriis, difpofi- ^tis, aut circumfcriptione conclufa, aut inter- ^

miflione, aut concifione verborum. Obfcu- l,

«•tot

rum autem, aut longitudine, aut contraftione ^orationis, aut ambiguitate, aut inflexione at- ^

que immutatione verborum. Brevitas autem 1( ,

r '* 1

conficitur fimplicibus verbis; femel unaqua« L